Հայաստանի ժողովրդավարական ընթացքը վերջին տարիներին թևակոխել է մի փուլ, երբ այլևս չի կարող դիտարկվել որպես զուտ ներքաղաքական գործընթաց։ Այն զարգանում է աշխարհաքաղաքական խորքային վերադասավորումների, տարածաշրջանային անվտանգության ճարտարապետության փոփոխության և մեծ …

Բազմաթիվ ժողովրդավարական կամ ժողովրդավարացման ճանապարհով ընթացող երկրներ այսօր ենթարկվում են հիբրիդային հարձակումների, որոնք հիմնականում ձեռնարկվում են ավտորիտար պետությունների կողմից։ Սովորաբար, հիբրիդային հարձակումների թիրախում են լինում պետական ինստիտուտները, կառավարությունները, ավելի հաճախ՝ …

Օտարերկրյա համակարգված ապատեղեկատվությունը, կիբեր հարձակումները, անորոշությունների դաշտի ձևավորումը, հոգեբանական թիրախավորումը և հիբրիդային տեխնոլոգիաների այլ գործիքներ ակտիվանում են հատկապես պետության համար բեկումնային ժամանակաշրջաններում, երբ ներքին կամ արտաքին քաղաքական գործընթացները մարդկանց ու քաղաքական ուժերին ռազմավարական որոշումներ կայացնելու հրամայականի առջև են կանգնեցնում: Ներկայումս Հայաստանի Հանրապետությունը …

Հիբրիդային հարձակման ինֆորմացիոն ուղղությունները՝ նարատիվների մակարդակում:  Ներկայումս ամենակիրառվող քարոզչական ռումբը Ռուսաստանի հետ հավանական տնտեսական պատերազմն է։ Այս սպառնալիքը մեդիայում լայնորեն տարածում են ընտրություններին մասնակցող ռուսամետ ուժերը։ Նպատակը վախի ներշնչումն է հայաստանցի ընտրողին, որ Մոսկվան պատժամիջոցներ կկիրառի Նիկոլ Փաշինյանի …

Հարավային Կովկասում ընթացող խաղաղության գործընթացը ներկայացնում է դասական օրինակ այն իրավիճակի, որտեղ պետական էլիտաների դիվանագիտական ռացիոնալությունը և հասարակական սոցիալիզացիայի մեխանիզմները զարգանում են հակառակ վեկտորներով։ Կոնստրուկտիվիստական տեսության համաձայն՝ նարատիվների կառուցումը, ինքնության …

2020–2023 թվականների ցնցումներին նախորդած ժամանակաշրջանի մեծ մասում անվտանգության հարցում Հայաստանի մոտեցումը չափազանց կենտրոնացած էր մեկ հենասյան՝ զինված ուժերի վրա: Գործնականում, ազգային անվտանգությունը հիմնականում ընկալվում էր առաջնագծի պաշտպանության տրամաբանությամբ, դաշնակցային պարտավորություններով …

Սույն վերլուծական հոդվածը Հայաստանի արդի քաղաքական կյանքում գոյություն ունեցող երկու առանցքային և, միաժամանակ, միահյուսված հասկացությունների մասին է՝ ինքնիշխանության ամրապնդման և արտաքին քաղաքականության բազմազանեցման։ Ինքնիշխանության ամրապնդումը Հայաստանին բազմազանեցված արտաքին քաղաքականություն վարելու հնարավորություն է ընձեռելու։ Դա, ինքնաբերաբար, նպաստելու է երկրի ինքնիշխանության շառավղի ընդլայնմանը։ Եվ, ընդհակառակն, ինքնիշխանության նվազեցման դեպքում նահանջ է արձանագրվելու դեպի տարիներ ի վեր գոյություն ունեցող …

Հայաստանի և Ռուսաստանի հարաբերությունների շուրջ վերջին տարիներին ակտիվացած «գուբե՞րնիա, թե՞ ինքնիշխան պետություն» բանավեճը որքան էլ քաղաքականացված լինի, իրականում դիպուկ ձևակերպում է անկախությունից հետո հայկական պետականության ամենախորքային դիլեման։ Խոսքը ոչ միայն արտաքին քաղաքական կողմնորոշման մասին է, այլև՝ առավել հիմնարար հարցի․ …

Մեր ժամանակների հաղորդակցական համակարգերի հնարավորությունները բերել են ոչ միայն կրթական, սոցիալականացման, հանրային հաղորդակցման համակարգերի զարգացման, այլև՝ անվտանգային նոր մարտահրավերներ: Պետության, հասարակության և անհատի  անվտանգության հիմնարար բաղադրատարրերից մեկն է դարձել  տեղեկատվական անվտանգությունը: Ավելին, մեր օրերի հակամարտություններում տեղեկատվա-հաղորդակցական դաշտը դարձել է հիբրիդային գործողությունների անբաժան բաղադրիչ՝ հանրային կարծիքի մանիպուլյացիայի միջոցով: Նման դրսևորումների ակնհայտ օրինակ …

Հայաստանում տասնամյակներ շարունակ հասարակական-քաղաքական քննարկումներում հանդիպում էր այն խոսույթը, որ ժողովրդավարությունը թուլություն է, և կան երկրներ, որոնց անհրաժեշտ չէ ժողովրդավարություն՝ պայմանավորված քաղաքական համակարգերի առանձնահատկությամբ, ռազմավարական խնդիրներով և մշակութային յուրահատկությամբ: Ենթադրվում էր, որ առկա «ոչ …